"هوالمحبوب"
جلسه محاكمه عشق بود...
و قاضي عقل...
و عشق محكوم به تبعيد به دورترين نقطه مغز شده بود...
يعني فراموشي...
قلب تقاضاي عفو عشق را داشت...
ولي همه اعضا با او مخالف بودند...
قلب شروع كرد به طرفداري از عشق...
آهاي چشم مگر تو نبودي كه هر روز آرزوي ديدن او را داشتي؟!...
اي گوش مگر تو نبودي كه در آرزوي شنيدن صدايش بودي؟!...
و شما پاها كه هميشه آماده رفتن به سويش بوديد!...
حالا چرا اينچنين با او مخالفيد؟!...
همه اعضا روي برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترك كردند...
تنها عقل و قلب در جلسه ماندند...
عقل گفت:ديدي قلب همه از عشق بيزارند...
ولي من متحيرم كه با وجودي كه عشق بيشتر از همه تو را آزرده...
چرا هنوز از او حمايت ميكني ؟!...
قلب ناليد:كه من بدون وجود عشق ديگر نخواهم بود...
و تنها تكه گوشتي هستم كه هر ثانيه كار ثانيه قبل را تكرار مي كند...
و فقط با "عشق" ميتوانم يك "قلب واقعي" باشم...
پس من هميشه از او حمايت خواهم كرد حتي اگر نابود شوم...
* * * * * * * * * *
پیوست۱: امیدوارم که از اولین جلسه رسمی کلاسمون خوشتون اومده باشه
...
پیوست۲: به امید خدا و به شرط حیات هر پنجشنبه یا جمعه کلاس داریم
...
پیوست۳: از همه ی دوستای گل و مهربونی که تو کلاسمون ثبت نام کردن بی نهایت ممنونم
...امیدوارم بتونیم در کنار هم لحظه های خوبی رو تجربه کنیم
...
پیوست۴: لازم می دونم که از آقا سهیل یه تشکر مخصوص داشته باشم...به خاطر اینکه منو تو اداره ی مدرسه تنها نذاشتن و مرتب سر زدن و حاضر غایب کردن
...
و در آخر:
برای یکی از عزیزانم مشکل جسمی پیش اومده...ازتون بی نهایت التماس دعا دارم...
**********
در پناه خدا
... از همین جا میگم که هم من وهم دوستای بلاگفایی دلمون براتون تنگ میشه وامیدواریم که با موفقیت برگردین
... به همه ی خواهرای گل و مهربونم و داداشیای خوبم ...
...
